{"id":41952,"date":"2012-11-05T06:34:34","date_gmt":"2012-11-05T05:34:34","guid":{"rendered":"http:\/\/www.olino.org\/?p=41952"},"modified":"2012-11-04T11:36:50","modified_gmt":"2012-11-04T10:36:50","slug":"woon-werkverkeer","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/articles\/2012\/11\/05\/woon-werkverkeer\/","title":{"rendered":"Woon-werkverkeer"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a>Zoals vele kostwinners, ga ik iedere dag van mijn huis naar mijn werk. En bij afstanden groter dan 10 km heb je vaak geen andere keus dan de auto te pakken. Dat is wat ik gedaan heb toen ik voor een nieuwe baan 2,5 dag in iedere week tussen Eindhoven en Etten-Leur moest reizen en voor de overige dagen van Klundert naar Etten-Leur. Tot mijn schrik zag ik de kosten van de auto al snel tot ver boven de \u20ac 1000 per maand stijgen. Zelfs met een goede baan is dit toch teveel van het goede. Een elektrische auto zou een alternatief kunnen zijn, maar uiteindelijk heb ik een nog betere oplossing gevonden: de fiets.
\n<\/p>\n

Eindhoven \u2013 Etten-Leur<\/h3>\n

Mijn grootste kostenpost was de afstand van Eindhoven naar Etten-Leur. Uiteraard, reizen met de trein heeft het probleem dat je nog naar het station moet komen. Zelf woon ik op 10 minuten fietsen van het station in Eindhoven. Voor Etten-Leur dacht ik in het oude paradigma, ik zet een auto neer op een P+R plaats. Nog eens goed kijkend in google maps en ik zag dat de auto een omweg moest maken ten opzichte van de fietsroute. In 10 minuten kon ik van het station in Etten-Leur naar mijn werk komen. Ik heb zo bijna1 jaar gependeld.<\/p>\n

Mijn eerste drijfveer waren de kosten, maar ik heb ontdekt dat fietsen en met de trein reizen mij veel meer plezier en ontspanning geeft dan de rit met de auto. Iedere dag op hetzelfde tijdstip thuis, zodat ik zonder stress thuis kom en er voor mijn kinderen kan zijn. <\/p>\n

Etten-Leur – Klundert<\/h3>\n

De reiskosten van 2 dagen trein en 3 dagen auto lag nu rond de \u20ac 1000, wat voor mij nog teveel was. Een verdere reductie zou alleen mogelijk zijn door op de auto te bezuinigen. Op woensdagochtend pakte ik de auto van Eindhoven naar mijn werk in Etten-Leur. Voor de rest van de week pendelde ik met de auto tussen Etten-Leur en Klundert, waarvoor een kortere en zuinigere route mogelijk bleek.<\/p>\n

Op de snelweg tussen Etten-Leur en Klundert mocht je al lang met 130 km\/h rijden. Het is een redelijk drukke snelweg waar je regelmatig moet afremmen en versnellen om o.a. vrachtwagens in te halen. De snelweg gaat van Etten-Leur via Roosendaal naar Klundert en is 35 km lang. <\/p>\n

De provinciale weg loopt diagonaal van Etten-Leur naar Klundert en is maar 21 km lang. Op de provinciale weg mag je maar 80 km\/uur en rij je met constante snelheid met af en toe een rotonde en een verkeerslicht. In beide gevallen duurt de rit 25 minuten en voor mij is de provinciale weg meer ontspannend. Het verbruik is lager en ook kan ik goedkoper tanken dan op de snelweg.<\/p>\n

Toch bleven de kosten te hoog. Een volgende grote stap zou zijn als ik de auto helemaal stil zet. Hiervoor had ik een alternatief voor het traject Etten-Leur \u2013 Klundert nodig. Ik dacht aan een (elektrische) scooter of de fiets. Opnieuw in google maps geduikeld en collega\u2019s gevraagd of er een kortere fietsroute is dan die langs de provinciale weg, waarlangs je met de auto rijdt. En jawel, er is een fietsersbrug met een autoluwe route, die in totaal 18 km kilometer lang is. <\/p>\n

\"\"<\/a>
\nFietsbrug over de Mark bij Zevenbergen<\/em><\/p>\n

Een route van 18 km is te lang voor een gewone fiets en ik heb de optie van een ligfiets onderzocht. Bij De Liggende Hollander<\/a> in Eindhoven mocht ik een week lang een ligfiets huren en daarna tot aankoop overgaan. Ik fietste de 18 km in 45 min in ontspannen tempo, liggend op de fiets. Bijzonder was het contact, dat ik met andere fietsers en voorbijgangers kon maken, van een groet tot zelfs een praatje. Ook de natuur was mooi en ik zag het gewas op de akkers groeien en vroeg me af wat het was.<\/p>\n

\"\"<\/a>
\nLigfiets<\/em><\/p>\n

Maar ja, zweten doe je wel als je drie kwartier fietst met een snelheid tussen de 25 en 40 km per uur. Toch is dit praktisch op te lossen. Een schoon shirt mee en klaar. ’s avonds was ik wel moe van het fietsen en toch ook meer aanwezig. In tegenstelling met de auto, waar ik soms ge\u00ebrgerd en in mezelf gericht was na een dag werken en een drukke autorit.<\/p>\n

Eindhoven – Son<\/h3>\n

Dit heb ik een halfjaar volgehouden, totdat het bedrijf in Etten-Leur failliet ging. Gelukkig heb ik snel nieuw werk gevonden en heb ik opnieuw de vraag voorgelegd gekregen: Hoe kom ik van mijn huis naar mijn werk iedere dag? <\/p>\n

Mijn nieuwe baan is in Son. Met de auto moet ik door Eindhoven in de spits en dat kost me gemiddeld 25 min, als er geen opstoppingen zijn. Weer heeft google maps me geholpen. Er blijkt een fietspad te zijn vanaf het centrum naar Son, waar ik maar enkele verkeerslichten tegenkom en voor het grootste gedeelte op het fietspad fiets met voorrang op de auto’s. Deze tocht is 10 km lang. Het alternatief is een fietspad langs de weg met meer verkeerslichten en is 8,4 km lang. Zowel met ligfiets als gewone fiets is dit goed te doen en de kortste rit duurt met de ligfiets 25 en de fiets 32 minuten. <\/p>\n

Vouwfiets<\/h3>\n

En toch was het nog niet helemaal af. Regelmatig ga ik naar familie of vrienden en daar pak ik nog steeds de auto. Soms reis ik alleen en soms met mijn kinderen. De auto kost mij \u20ac 0,50 per kilometer. Ik neem dan alle kosten van de auto mee. Een ritje naar mijn familie kost mij snel 70 euro. Dat heb ik er graag voor over, maar kan het niet anders als ik alleen reis? Opnieuw google maps erbij gepakt en zie dat mijn familie, die verspreid over Nederland woont, ieder op maximaal 25 minuten fietsen van het dichtstbijzijnde station woont.<\/p>\n

Een vouwfiets, fietst dat wel? Ik heb ze wel eens gezien, snel trappend door de stad. Bij De Liggende Hollander zag ik een vouwfiets, volgens Frank, de eigenaar, is dat de enige beste. Ik heb de fietst een uur geprobeerd en hij fietst geweldig. Hij is stabiel, je kan er hard mee en je hoeft je niet ongans te trappen. Hij vouwt klein op, zodat je hem in de trein makkelijk kwijt kan. Aan het stuur kan je een tas klikken, waarmee de vouwfiets een soort van bagagetrolley wordt. <\/p>\n

\"\"<\/a>
\nVouwfiets als bagagetrolley<\/em><\/p>\n

De eerste test was een reis met de trein naar Amersfoort. In 20 minuten was ik van het station bij mijn broer. Onderweg kreeg ik de vraag of ik een makelaar was? Blijkbaar zag het er toch ongewoon uit. De hele rit duurde in totaal een half uur langer dan met de auto, wat ik er graag voor over heb. De vouwfiets betaalt zich terug als ik in vier jaar tijd vijf keer met de trein ga, in plaats van met de auto. Ik denk dit makkelijk te kunnen halen en ben blij dat ik nog vaker met de fiets en trein kan reizen.<\/p>\n

\"\"<\/a>
\nUitgevouwen vouwfiets<\/em><\/p>\n\n

Arthur Pouwels, Duurzaam burger<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zoals vele kostwinners, ga ik iedere dag van mijn huis naar mijn werk. En bij afstanden groter dan 10 km heb je vaak geen andere keus dan de auto te pakken. Dat is wat ik gedaan heb toen ik voor een nieuwe baan 2,5 dag in iedere week tussen Eindhoven en Etten-Leur moest reizen en […]<\/p>\n","protected":false},"author":39,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[104,200,202],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41952"}],"collection":[{"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/39"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=41952"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41952\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":41962,"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/41952\/revisions\/41962"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=41952"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=41952"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=41952"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}