{"id":92803,"date":"2016-01-25T00:00:12","date_gmt":"2016-01-24T23:00:12","guid":{"rendered":"http:\/\/www.olino.org\/?p=92803"},"modified":"2016-02-28T20:58:43","modified_gmt":"2016-02-28T19:58:43","slug":"op-elektrisch-avontuur-naar-noorwegen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/olino.org\/blog\/nl\/articles\/2016\/01\/25\/op-elektrisch-avontuur-naar-noorwegen\/","title":{"rendered":"Op elektrisch avontuur naar Noorwegen"},"content":{"rendered":"

\"Zoe<\/a>[Click here for English version]<\/a>
\nTwee jaar geleden ging ik voor het eerst met mijn 100% elektrische Renault Zoe al naar Zwitserland. 900km enkele reis was toen een hele uitdaging omdat er nog geen snelladers waren. Ik was al blij als er op de route een semi-snellader (22kW) stond. Hierdoor kon ik per dag niet meer dan 350km rijden. Het jaar daarop waren er enkele snelladers en was het mogelijk om een hele rondreis van bijna 2400km door Zwitserland te maken.
\nDit jaar heb ik de lat weer een stuk hoger gelegd, en is de heenreis al 2000km! Nu zal ik grotendeels gebruik maken van snelladers, en per dag 550km afleggen. Zeven verschillende laadpasjes of Apps op de telefoon zijn geregeld. Hopelijk doen ze het allemaal, want de meeste heb ik niet kunnen testen. Verder zal ik bij deze reis geen gebruik maken van veerboten, maar geheel via bruggen in Denemarken en Zweden naar Geiranger (Noorwegen) rijden, waar ik op deze prachtige locatie o.a. het 20 jarig bestaan van de Noorse elektrische autovereniging<\/a> zal bijwonen.
\n<\/p>\n

 <\/p>\n

24-8-2015 Gennep \u2013 L\u00fcbeck [575 km]<\/h2>\n

\"Ananas\"<\/a>Ik sta voor een dilemma. 5 jaar geleden heb ik van de kruin van een ananas zelf een nieuwe plant gekweekt. Al die tijd heb ik deze goed verzorgd. Zo goed zelfs, dat deze een half jaar geleden een bloem heeft gekregen waaruit een heuse nieuwe ananas is gegroeid. En uitgerekend nu, op het punt van vertrek van mijn lange reis naar Noorwegen, is de vrucht rijp! Tenminste, dat denk ik. Hij geurt heerlijk, en begint geel te kleuren. Wat ga ik doen? Laat ik \u2018m zitten totdat ik weer terug ben, met de kans dat deze dan overrijp is en niet meer lekker? Of pluk ik \u2018m nu, en neem ik \u2018m mee, zodat ik deze tijdens mijn reis op ga eten? Ik kies voor dat laatste, pak een scherp mes met kartels, en snij de steel van de vrucht door. Het is een kleine ananas, maar hij ruikt echt fantastisch! Ik leg \u2018m in een kartonnen bakje, bovenin de tas met etenswaren die ik achter de passagiersstoel zet. Zo kan ik onderweg genieten van de heerlijke geur van mijn zelf gekweekte ananas.
\n\"Oplaadpuntenkaart\"<\/a>Ik heb een hele lijst met oplaadpunten naast me op de passagiersstoel liggen. Voor het eerste stuk van de reis kan ik kiezen uit drie routes: Direct via Duitsland, via de A50 en A1 (Apeldoorn Hengelo), of via A50 A28 A37 (Meppel en Hoogeveen). Ik kies voor de route A50 en A1, omdat ik voor vandaag een medepassagier heb, die ik eerst in Wageningen ga ophalen. \"BlaBlaCar\"<\/a>Via BlaBlaCar<\/a>, waar ik mijn hele reis heb ingevoerd, kunnen mensen zich aanmelden om een lift te krijgen. Ik reis toch alleen, en heb een plek vrij in de auto, dus waarom zou ik niet iemand meenemen die ook die kant uit moet? Zo wil het geval dat een Chinese studente zich had aangemeld die ook precies die kant uit moet. \"Fastned<\/a>Bovendien kom ik zo ook nog langs een aantal Fastned<\/a>-stations in Nederland. Bij deze mooie snellaadstations met een afdak van zonnepanelen weet ik zeker dat het laden goed zal gaan. In het buitenland met allerlei vreemde laders en pasjes, is het vaak maar de vraag of het lukt. Dus een goed begin is het halve werk!
\nIk ga dit jaar voor het eerst van mijn elektrische reizen grotendeels gebruik maken van de snelwegen. Harder rijden kost wel meer energie, maar doordat op vrijwel de gehele route snel- of semi-snelladers te vinden zijn, zou ik hierdoor toch een grotere afstand per dag moeten kunnen afleggen. Aangezien ik 2000 km enkele reis voor de boeg heb, en over 4 dagen al verwacht wordt door de Noorse elektrische auto vereniging (Norsk Elbil forening) in Geiranger, is snelheid prioriteit. De voorgaande jaren reed ik niet meer dan 350 km\/dag. Nu heb ik ongeveer 550 km\/dag gepland, 57% meer!
\n\"Gennep<\/a>Nadat ik m\u2019n medepassagier heb opgehaald, stop ik een paar maal bij een Fastned-station alvorens we de grens met Duitsland passeren. Daarna volgen een snellader van Ladenetz in Osnabr\u00fcck, en een semi-snellader in een ecopark in Emstek<\/a>. Hier gebruik ik voor het eerst mijn EWE-pasje, dat feilloos blijkt te werken. Er staat zelfs een bankje bij, waar we samen gezellig lunchen totdat de auto vol is. Daarna rijden we naar Oyten, waar iemand een heuse priv\u00e9 snellader thuis heeft. Er staat al een andere Zoe te laden als we aankomen, maar deze wordt door de eigenaar meteen losgekoppeld als hij ziet dat ik uit Nederland kom en hoort dat ik op doorreis ben. We krijgen zelfs een drankje aangeboden, water weliswaar, maar welk ander laadstation biedt zulke service? De eigenaar belt zelfs een collega van hem op in Hamburg met ook een priv\u00e9-snellader, om onze volgende laadstop aan te kondigen. Geweldig! Het blijkt dat je in deze regio in Duitsland standaard een dusdanig grote elektriciteitsaansluiting hebt, zodat je thuis gewoon een 43kW lader kan aansluiten! Daar kunnen wij in Nederland met onze 3x25Amp\u00e8re (17kW) niet aan tippen.
\nNadat we ook daar klaar zijn met laden, kunnen we in een keer door naar L\u00fcbeck, de eindbestemming.<\/p>\n

L\u00fcbeck<\/h3>\n

Om 19:00 uur komen we daar aan en breng ik eerst mijn passagier naar haar adres, waarna ik naar Marc rijd, het adres waar ik blijf overnachten. Ik ken hem nog van mijn eerste reis met mijn Zoe in Zwitserland. Toen kreeg ik een rondleiding van hem bij het bedrijf Brusa. Dit bedrijf maakt hoog-effici\u00ebnte vermogenselektronica voor o.a. elektrische voertuigen. Sinds die tijd hebben we contact gehouden.
\nHij staat me al op te wachten als ik aankom, en heeft thuis een rood CEE 3-fasen stopcontact waaraan ik de Zoe op mag laden. Maar we gaan eerst eten. Het biologische restaurantje wat ik via internet gevonden had, bestaat helaas niet meer, dus gaan we de stad in en bezoeken een Italiaans restaurant. Bij terugkomst blijkt mijn Zoe toch niet zo lekker te laden aan deze rode stekker. Met veel moeite krijgen we de batterij van 40 naar 63%. Daarna stopt het laden met een fout. Het is inmiddels al laat, en omdat de snellader in Neum\u00fcnster binnen het bereik ligt, besluit ik de volgende dag daar verder op te laden.<\/p>\n

 <\/p>\n

25-8-2015 L\u00fcbeck \u2013 K\u00f8benhavn [477 km]<\/h2>\n

\"L\u00fcbeck<\/a>Na ontbijt en afscheid nemen ga ik onderweg naar Neum\u00fcnster. De rit verloopt voorspoedig en met nog 17% batterijlading kom ik daar aan. Het bedrijf heeft een compacte snellaadbox aan de muur hangen met twee aansluitingen. Deze kan je instellen op 1×43 of 2x22kW. Omdat er verder niemand hoeft te laden, zetten we \u2018m op 43kW. Maar de Zoe heeft toch weer veel laadpauzes, en daarom proberen we de 22kW stand. Dit gaat inderdaad beter. Maar ik vraag me af of dit toevallig is, dus zet ik \u2018m terug op 43kW, en dit blijkt nu ook goed te gaan.
\nDeze soms voorkomende laadpauzes heeft mijn Zoe sinds de reis begonnen is, en dat baart me enigszins zorgen voor de rest van de reis.
\nVan Neum\u00fcnster naar Padborg in Denemarken is het ongeveer 100km. Ik besluit om 120km\/u te gaan rijden, waar dat mag. Dat zou kwa snelheid bij deze afstand n\u00e9t moeten kunnen. Met nog slechts 2% (!) batterijlading resterend kom ik op de bestemming aan. Hier staat een snellader van Clever, en als back-up een semi-snellader vlak in de buurt, anders had ik het risico om zo ver leeg te rijden ook niet genomen. Om bij Clever te kunnen laden, heb ik ruim van tevoren een pre-paid pasje besteld met 100kWh. Deze kan ik indien nodig via internet opwaarderen.
\nTijdens het laden sluit ik mijn speciale uitleesapparaat op de Zoe aan, en kom ik er achter dat de batterijtemperatuur is opgelopen tot 43\u00b0C! Zo hoog heb ik dat nog niet eerder gezien. Het continue rijden op de snelweg en steeds snelladen, laten de batterijtemperatuur dus aardig oplopen. Ik ben benieuwd hoe hoog deze zou kunnen worden.<\/p>\n

Kolding<\/h3>\n

Bij de volgende stop in Kolding staan op een parkeerterrein twee laadpalen van Clever met elk twee aansluitingen. Slechts bij een parkeerplaats staat een bordje met daarop een stekker afgebeeld, en dat is tegelijk de enige plek die nog vrij is. Ik kom er echter snel achter dat de laadpaal bij die plek het niet doet, maar gelukkig is mijn laadsnoer net lang genoeg om \u2018m in de paal te steken, die bezet is door fossiele auto\u2019s.
\n\"Kolding\"<\/a>
\nMet nog een tussenstop in Odense ga ik onderweg naar de eerste grote brug in Denemarken, de St\u00f8reb\u00e6ltbroen. Deze is 18 km lang en ligt tussen de Deense eilanden Fyn en Sj\u00e6lland. Het is een geweldig bouwwerk! Nadat ik er over ben, betaal ik de tol eenvoudig met Creditkaart, en rijd naar een plekje waar je een mooie foto van de brug kan maken. Maar net als ik een foto aan het maken ben, begint het opeens hevig te regenen \u00e9n te waaien! Dus ik schuil snel in mijn Zoe. Gelukkig is de felle bui snel voorbij. Nu het is opgeklaard kan je ook de brug veel beter zien.
\n\"St\u00f8reb\u00e6ltsbroen\"<\/a>
\nEn als bonus zie ik aan de andere kant ook nog een prachtige regenboog! Deze kan ik, met mijn Zoe er precies onder heel mooi op de foto zetten.
\n\"Zoe<\/a>
\nOm 19:15 kom ik aan bij het Cabinn Metro Hotel gelegen aan de rand van K\u00f8benhavn. Vlak daarnaast is een oplaadpunt in de parkeergarage van het shoppingcenter. Daar kan de Zoe mooi opladen terwijl ik op de bovenste verdieping van het shoppingcenter in een Italiaans restaurantje Penne met zalm bestel. Erg lekker! Daarna beide weer vol terug naar het hotel. Hiermee is de 2e dag van de reis ook helemaal geslaagd.<\/p>\n

 <\/p>\n

26-8-2015 K\u00f8benhavn (via Zweden) naar Sarpsborg [535 km]<\/h2>\n

\"\u00d8resundsbroen\"<\/a>
\nDe reis begint vandaag met de oversteek naar Zweden, eerst via een 4km lange tunnel en aansluitend de 16km lange Sontbrug (Deens: \u00d8resundsbroen, Zweeds: \u00d6resundsbron). Deze prachtige brug, bestaande uit een dubbel spoor en daar bovenop een vierbaans snelweg, kende ik van de Deens\/Zweedse tv-misdaadserie Bron\/Broen<\/a>. Deze serie speelt zich af op en rond deze brug. Een van de redenen waarom ik geen veerboot heb genomen is dat ik dit zeer indrukwekkende bouwwerk wel eens van dichtbij wilde bekijken.<\/p>\n

Renault ZE dealer<\/h3>\n

\"K\u00f8benhavn<\/a>Tot nu toe ging het opladen eigenlijk heel goed, op wat vreemd vaak voorkomende pauzes (van steeds zo’n 15 seconden) na dan. En omdat ik dat toch niet helemaal vertrouw, ga ik even langs bij een Renault ZE garage in Helsingborg. Maar ze blijken hier alleen Zoe’s te verkopen en geen onderhoud te doen. Daarom hebben ze ook geen oplaadpaal. Maar de technische man is desondanks zeer hulpvaardig. Hij zoekt zelfs in zijn computer naar mogelijke oorzaken, maar vindt niets wat er op lijkt en verwijst me door naar een garage in G\u00f6teborg zo’n 230 km verderop, die het mogelijk wel kan onderzoeken. Om daar te komen stop ik eerst bij de Ikea vlak bij Helsingborg om te laden en vervolgens in het Zweedse Falkenberg. (In Nederland zouden we dat waarschijnlijk Valkenburg noemen.) En dan heb ik voor het eerst hulp nodig. De paal kan namelijk alleen d.m.v. een Zweedse SMS geactiveerd worden. Erg “handig” voor buitenlanders, maar gelukkig blijkt de energie-firma, waar de paal van is, in de buurt te zitten, en ze sturen zelfs een medewerker naar me toe om te helpen. Na 10 minuten is ie er al. Jens, de ‘Milj\u00f6chef’, heeft een speciale chip waarmee je de paal \u00f3\u00f3k kan activeren. Mooi, dat is dan opgelost. Of toch niet? Wat gaat dat laden traag! Het blijkt dat de paal maar half zo snel is dan er op vermeld staat \ud83d\ude41 . Dat wordt dus een lange stop, maar wel met genoeg tijd om uitgebreid te lunchen. Ik pak een maaltijdsalade uit m’n elektrische koelbox, en ga deze op een bankje tegenover het laadpunt op zitten eten. Spontaan krijg ik een vraag van een voorbijganger: waar ik deze heb gekocht. Ik kijk hem aan en zeg doodleuk: “In Nederland!” De persoon kijkt verbaast, maar ik bespeur een teleurstelling in zijn blik. Helaas voor hem kun je deze hier niet kopen.
\nOm half 5 is de accu eindelijk vol genoeg, en kan ik onderweg naar G\u00f6teborg, zo’n 106km. Alleen als ik weg wil rijden zie ik opeens een rood lampje met daarin een steeksleutel. Er staat bij: “Onderhoud noodzakelijk”. Ohjee, zou dit iets met de vele laadpauzes te maken hebben? De auto rijdt wel, en de melding dwingt niet om meteen te stoppen. Ik druk op het knopje om die melding te verwijderen, en dan komt de tekst “Onderhoud noodzakelijk over 30.000km of 12 maanden”. De auto is ongeveer twee maanden terug nog voor gepland onderhoud geweest, dus waarom komt hij daar nu mee? Hoe dan ook, de melding is weg, en hopelijk blijft ie voorlopig ook weg.
\nAls ik in G\u00f6teborg bij de Renault ZE garage aankom, is het toch al weer half 6. Ik spreek gelijk een verkoper aan, maar de technische dienst is helaas al naar huis. Hij helpt me wel de auto op te laden, want de openbare laadpaal van Fortum daar weigert dienst. Dit is het eerste bezoek aan een paal van Fortum, maar het feit dat ook de key van de garagehouder de paal niet tot leven kan wekken, stelt mij gerust dat het alleen deze laadpaal betreft, en niet aan mijn Fortum-key ligt. Ondertussen bel ik het hotel, om te melden dat ik waarschijnlijk pas laat zal aankomen. Als ik er voor 23:00 uur ben, kunnen ze me de kamer nog wijzen, anders zullen ze een envelop voor me klaarleggen. Ook bel ik even met Renault Route Service over de laadpauzes, maar ze hebben daar zo geen antwoord op, en zolang de auto nog rijdt en er geen fatale storingen optreden, komen ze niet in actie. Wel verzekeren ze me dat ik bij nood altijd geholpen zal worden. Dat is wel een fijne gedachte.<\/p>\n

Fortum-key<\/h3>\n

De volgende stops zijn in Kung\u00e4lv en Munkedal. De eerste is gratis, en bij de tweede wordt bevestigd dat mijn Fortum-key correct werkt. Dat is fijn om te weten, want deze zal ik in Noorwegen nog veelvuldig nodig hebben. Het is inmiddels al 20:00 uur, en ik heb trek. Er is hier een McDonald\u2019s, maar omdat ik daar absoluut geen fan van ben, ga ik m\u2019n eigen maaltijd klaarmaken. Ik heb van Zonnatura drie verschillende soorten biologische maaltijden bij me, die je m.b.v. heet water in een paar minuten kan bereiden. Daar komt mijn waterkoker op 12V mooi van pas. Terwijl Zoe staat te laden, tap ik een beetje stroom af voor mijn maaltijd “Quinoa met tomaat & olijf”. Lekker, en ook heel gezond. Daar kan geen Mac tegenop \ud83d\ude42 .
\nNa deze stop kan ik in een keer door naar het Hotel. Bij de Svinesundbroen tussen Zweden en Noorwegen kan ik gewoon doorrijden, want ik heb m\u2019n kenteken samen met m\u2019n creditcard al laten registreren bij Autopass<\/a>, zodat de tol automatisch wordt afgeschreven. In drie dagen tijd ben ik zonder veerboten dus al in Noorwegen!
\nOm 22:00 uur kom ik bij het Hostel Vandrerhjem Tuneheimen in Sarpsborg aan, dus nog ruim op tijd voordat de receptie gesloten is.
\n\"Vandrerhjem<\/a>
\n(Batterijtemperatuur steeg deze dag van 25 naar 36\u00b0C.)<\/p>\n

 <\/p>\n

27-8-2015 Sarpsborg<\/h2>\n

Op deze regenachtige dag ga ik naar het vlakbij gelegen Science museum en tegelijk daar de auto opladen, wat voor bezoekers gratis is. Omdat de meeste interactieve toestellen gericht zijn op kinderen, valt mij het museum helaas wat tegen. Ook een show wordt op die manier gebracht en is bovendien geheel in het Noors. Nadat ik daar geluncht heb, houd ik het dan ook voor gezien. Ik neem Zoe met volle accu weer mee terug naar het hotel. Inmiddels is gelukkig wel de regen gestopt en besluit ik om lekker te gaan joggen. Na drie dagen rijden kan ik zelf wel wat beweging gebruiken. Een stukje achter het hotel ligt een mooi meer met een omtrek van, ik schat, 10 km. Perfect! Ik krijg nog een tip van een Duits meisje dat al langer in het hotel is, over waar het pad precies begint. Het begin is inderdaad een perfect pad om op te joggen met mooi uitzicht op het meer, maar na een paar kilometer gaat het over in een onverhard pad. Het wordt natter, en natter. Ik probeer m’n voeten nog droog te houden, maar op een gegeven moment is er geen houden meer aan. Ik zak tot aan m’n enkels in het drassige gras en mos. Verderop wring ik m’n sokken uit, maar even later loopt het water m’n schoenen al weer in. Dan maar met natte voeten verder. Als ik het pad even kwijt ben komt er opeens een speelse hond naar me toe, ook kleddernat. Ik kijk om me heen en zie een tiental meter lager een dame lopen die blijkbaar het juiste pad heeft. Dus ik ga ook die kant op, en we raken aan de praat. Ze is heel vriendelijk en blijkt een inwoner uit het lokale stadje te zijn, die tussen haar werk door even de hond uit laat. Ze vertelt dat het hier de laatste dagen enorm veel geregend heeft, wat de zeer moerassige omstandigheden verklaart. Ik krijg een uitgebreide uitleg over hoe het pad verder om het meer gaat. Ik bedank haar hartelijk en sop verder door het zompige gras. Verderop moet ik over een slootje springen, waar nu zoveel water in staat, dat deze veel te breed is geworden. Tsja, nat ben ik toch al… Het pad aan de andere kant van het meer loopt wat gemakkelijker, maar ook daar is het erg nat. Terug bij het hotel aangekomen zet ik m’n schoenen en sokken te drogen, ga douchen, en zoek via internet een restaurant in de buurt om te gaan eten. \"Ananas\"<\/a>Ik ga te voet de stad in, en in het restaurant Pizzanini wordt ik heerlijk vertroeteld door een aardige Noorse serveerster. Ik neem geen toetje na het hoofdgerecht, want vanavond is het grote moment aangebroken om mijn thuis gekweekte, heerlijk geurende ananas te verorberen. In het Hostel is een keukentje voor de gasten, en daar neem ik plaats aan de tafel. Voorzichtig snij ik \u2018m aan, zodanig dat er niks verloren gaat. Vervolgens neem ik een hap uit de eerste schijf. Het blijkt echt de lekkerste ananas te zijn die ik ooit heb gegeten. Het heeft maar liefst vijf jaar geduurd voordat deze zo is gegroeid, maar dan heb je ook wel iets heel bijzonders!
\nTerwijl ik hier foto\u00b4s van zit te maken komt er iemand binnen. Ik zie haar kijken, en ik leg uit dat ik deze ananas zelf gekweekt heb, in Nederland. Haar interesse is meteen gewekt. Dat wil ze hier ook wel eens gaan proberen. Dus ik leg uit hoe je dat het beste kan doen.
\nNadat het laatste stukje op is, neem ik het kruintje mee, want hier zou je weer een nieuwe ananasplant van kunnen maken.<\/p>\n

 <\/p>\n

28-8-2015 Sarpsborg \u2013 Geiranger [540 km]<\/h2>\n

\"Sarpsborg<\/a>Na de eerste stop in Kolbotn, kom ik aan bij tankstation Statoil in Minnesund. Dit is het eerste tankstation waar ik zie dat de snelladers op dezelfde manier zijn opgesteld als de fossiele brandstofpompen. Zelfs de betaalwijze is gelijk. De AC aansluiting is vrij, en bij de DC staat een Kia Soul EV te laden. Er zitten twee dames in, en ze vragen of ik ook naar de EV bijeenkomst ga in Geiranger. “Jazeker!”, zeg ik enthousiast, en een leuk gesprekje volgt. Ze zijn verrast dat ik helemaal uit Nederland kom, en ik leg uit hoe mijn reis tot nu toe gegaan is. Hun Kia is al vol, dus vertrekken ze naar de volgende laadstop. Ik moet nog laden, maar wellicht zien we elkaar daar weer. Het opladen verloopt zonder problemen, en je mag zelfs gratis koffie of thee pakken.<\/p>\n

\u00d8yer<\/h3>\n

Het volgende laadpunt van mijn lijst is al over 53 km in Stange, maar doordat de E6 waar ik op rijdt overgaat in een tweebaansweg waar je meestal niet harder mag dan 80 km\/h, ga ik opnieuw rekenen. Door deze lagere snelheid wordt de reikwijdte groter, kan ik Stange over te slaan, en in een keer helemaal door rijden naar \u00d8yer. Dat is zo\u2019n 75 km extra, maar bij deze lagere snelheid is dat geen probleem. Met deze tactiek kan ik wellicht zelfs de dames inhalen, en eerder aankomen in Geiranger \ud83d\ude42 .
\nNa een lange rit meldt de navigatie dat mijn bestemming is bereikt, en kijk ik om me heen. Geen laadpunt te bekennen. Soms is een laadpunt net om een hoek, dus ik geef niet meteen op. Maar waar ik ook kijk, geen laadpunt. Dan de ChargeMap App er maar eens bij pakken. Die geeft ook geen laadpunt aan in mijn directe omgeving. Hm\u2026 dat is vreemd. Ik zoom uit op de kaart, en kom er achter dat het laadpunt ongeveer 12 km terug is. Dus ik ben er al voorbij! En het rode lampje van de batterij brandt al met nog maar 12 km range over. Ik had ook verwacht iets meer reserve over te houden, maar dat verklaart het dus. Mijn route vervolgen gaat niet, want het volgende laadpunt is pas over 40 km. Dus ik moet terug. Gelukkig is de terugweg ietsje bergaf, dus zou dat geen probleem moeten zijn. Het is wel zonde van de tijd, maar helaas niks aan te doen. Terwijl ik terugrijd probeer ik goed op te letten waar ik moet zijn. De resterende range neemt verder af en Zoe attendeert me op het feit dat ik toch echt naar een oplaadpunt moet. Ja, ik weet het, ik ben al op weg naar de dichtstbijzijnde. Op een gegeven moment twijfel ik bij een afrit, maar op een kleine kaart kijken onder het rijden is lastig, dus ik rijd door. Dan zie ik op de App dat ik er toch af had gemoeten. Maar ik kan hier niet meer keren, omdat er een vangrail tussen de weghelften zit, en dan verschijnt ook nog de melding \u201cBeperkte prestaties\u201d op het display. Oei, hoe ver zou de volgende afrit nog zijn? Ik stop even langs de weg bij een parkeerhaven, en kijk nogmaals op de kaart. De volgende afslag blijkt verder te zijn dan ik dacht, maar er zit niks anders op, om proberen daar te keren. Bij het wegrijden merk ik dat het vermogen van mijn Zoe nu toch echt flink is beperkt. Daardoor kan ik niet meer zo hard rijden en begint zich al snel een rij auto\u2019s achter me te vormen. Langzaam begint het tot me door te dringen dat het onvermijdelijk is dat ik het laadpunt niet meer op eigen kracht zal gaan halen, en de enige mogelijkheid die dan overblijft is om de auto uit te laten rollen naar de volgende SOS parkeerhaven. Die komt al gauw, en dan is het over. Ik parkeer m\u2019n Zoe, en voor het eerst zal ik de Renault route service moeten bellen om te vragen of ze me naar het dichtstbijzijnde laadpunt willen slepen. Het is 15:00 uur en ik bel het nummer.
\nIk: “Goedemiddag. Ik sta langs de E6 in Noorwegen vlak bij Lillehammer, en m’n Zoe is leeg. Kunnen jullie hulp sturen?”
\nHet is even stil aan de andere kant van de lijn, dan zegt de persoon van Renault Nederland: “In Noorwegen????”
\nIk: “Eh, ja. Hoezo?”
\nRenault: “Ehm, ja. We gaan even uitzoeken welke maatschappij dat in Noorwegen kan doen, en bellen u daarna terug.”
\nTerwijl ik wacht zoek ik uit waarom de navigatie me in eerste instantie 12 km voorbij het oplaadpunt heeft gebracht. Het blijkt dat binnen de gemeente \u00d8yer twee dorpjes zijn met dezelfde straatnaam! En de navigatie had (natuurlijk) de verkeerde gekozen. Als ik bij de plaatsnaam het dorp Granrudmoen (gemeente \u00d8yer) ingeef, klopt het wel! Dus als het adres van de laadpaal correct was geweest, dan was ik met ongeveer 24 km range resterend daar aangekomen. Dat klopt ook veel beter bij de schatting die ik onderweg had gemaakt. Maar nu sta ik met de neus van de auto terug naar Lillehammer en wacht op de sleepwagen… Enfin, een half uur later wordt ik teruggebeld met de melding dat ze ongeveer om 16:00 uur bij mij zullen zijn. Dus moet ik nog een half uurtje wachten. Een stukje van de weg af vind ik een heel veld vol met frambozen, bosbessen en veenbessen. Vervelend, dat wachten . Met rode vingers van de bessen loop ik tegen 4 uur terug naar de auto en in de verte zie ik een grote gele wagen aankomen. Mooi, dat is ‘m. Met de laatste krachtinspanning kan de Zoe nog net achter op de sleepwagen van de NAF (Norges Automobil-Forbund) rijden.
\n\"Gestrand<\/a>
\nZe gaan me naar Lillehammer brengen, ongeveer 10 km terug. Ik had liever gehad dat ze me alsnog naar Granrudmoen zouden brengen, maar ze vertellen me dat ik dan moet bijbetalen. Ik zeg, “Als ze in Lillehammer dan maar wel een AC snellader hebben”. Daar aangekomen, blijkt er een snellader te staan die alleen DC levert, en dat past niet op de Zoe. Maar de mannen van de NAF geven nog niet op, want er blijkt in Lillehammer iets verderop n\u00f3g een snellader te zijn. Deze heeft wel AC. Ze zetten mijn Zoe daar neer, en wachten netjes totdat zeker is dat het laden goed gaat. Ik bedank ze hartelijk, voeg dit voor mij nog onbekende laadpunt toe aan de kaart, en ga na een half uurtje laden weer onderweg. Al met al ben ik door deze fout in het adres van de laadpaal ruim 2 uur tijd verloren. Ik bedenk me dat ik nu zeker niet meer op tijd zal zijn voor het avondbuffet. Maar voor het geval dat, had ik het telefoonnummer van het hotel al opgeschreven, dus dat bel ik maar alvast. Ze zullen een maaltijd voor me achter houden.
\nOndanks dat ik al laat ben, ga ik toch nog even kijken waar dat het oplaadpunt dat ik gemist had precies is, want misschien heb ik het op de terugweg nog nodig.<\/p>\n

Bij het laatste oplaadpunt voordat ik bij het hotel ben, is weer even spannend. Om deze te activeren moet ik voor het eerst de GoCharge App op mijn telefoon gebruiken. Het begint al te schemeren, en ik moet er niet aan denken, dat ik n\u00f3g een keer hulp moet inroepen. Maar gelukkig gaat het schuifje voor de stopcontacten meteen open als ik het laadpunt via de App activeer. \"Mijn<\/a>Ondanks een paar laadpauzes, waar ik inmiddels al aan gewend ben geraakt, gaat verder alles goed, en kan ik na een half uur laden, in het donker door naar Geiranger de eindbestemming. Het laatste stuk van de route gaat nog over een pas van 1038m hoogte. Op de pas zie ik dat de buitentemperatuur gedaald is naar 5\u00b0C. Daarna daalt de weg slingerend meer dan 1000m tot ik bij het Hotel aankom. Hierbij wordt de batterij weer voor een groot gedeelte opgeladen, een mooi effect dat ik in Zwitserland al eerder mocht ervaren.
\nNa ontvangst in het Hotel blijk ik m’n eigen laadpaal te hebben!<\/p>\n

Er is een nieuw laadpark tegenover het hotel met wel 30 (!) oplaadpunten dat morgen officieel geopend zal worden. Daarnaast hebben ze speciaal voor de bijeenkomst van de Noorse elektrische auto vereniging ook nog eens zo\u00b4n 20 tijdelijke laadplekken erbij gemaakt, zodat iedere deelnemer een eigen laadpaal heeft. Goed georganiseerd!<\/p>\n

 <\/p>\n

29-8-2015 Geiranger \u2018Elbil forening\u2019<\/h2>\n

Na een zeer uitgebreid ontbijtbuffet vindt de openingsspeech plaats in een grote zaal van het hotel. Alles gaat in het Noors, maar sommige woorden herken ik wel. Dan wordt er door de Generaal Secretaris opeens Engels gesproken, en blijkt het over mij te gaan! Omdat ik helemaal uit Nederland hier naar Noorwegen ben gekomen, word ik speciaal verwelkomd, en ik krijg zelfs applaus! Wat een warme ontvangst.
\nDaarna vindt de offici\u00eble opening plaats van het nieuwe laadpark en aansluitend gaan we met alle 100% elektrische auto\u2019s in kolonne naar Dallsnibba, de hoogste weg met spectaculair uitzicht op een fjord. Dit is 1500 meter stijgen, maar alle auto\u00b4s komen zonder problemen boven aan, en na een pauze gaan we daarna ook gezamenlijk weer terug naar het Hotel. Tijdens deze rit worden veel foto’s en professionele video-opnamen gemaakt, onder andere met behulp van een drone.
\n\"Knuten\"<\/a>(Wikipedia: Knuten<\/a>)
\nOp de top was het batterijnivo van mijn Zoe nog ongeveer 60%, en bij terugkomst weer 78%. Daarbij was 40km afgelegd. Doordat de batterij \u2019s nachts was afgekoeld, en daarmee de snelheid van het opladen van de batterij iets wordt beperkt, kon minder energie teruggewonnen worden bij de afdaling. Desondanks komt het verbruik van deze eRally uit op slechts 140 Wh\/km (inclusief laadverliezen). Met dit verbruik zou een actieradius van 180km mogelijk zijn.<\/p>\n

De rest van de middag is er geen programma, maar omdat ze toch nog een paar extra foto’s willen hebben, gaan we met een select groepje auto\u2019s nog een keer de berg op, en ik mag daarbij in een Nissan Leaf rijden. Gaaf, want in zo’n auto had ik nog niet eerder gereden. De auto is ietsje groter dan een Zoe, maar het stuur is niet axiaal te verstellen waardoor voor mij met mijn lengte van 1,95m de zithouding niet perfect is. Verder kun je met de pook naast de normale D (drive) ook nog een bergversnelling kiezen. Nou ja “versnelling”, het verschil is dat er bij de afdaling dan elektronisch automatisch meer energie wordt teruggewonnen als je het gaspedaal loslaat. Een minpuntje vind ik de handrem, die je met de linker voet moet bedienen. Daarnaast heb je in de Leaf de handrem veel eerder nodig dan in een Zoe, want de Zoe houdt de rem namelijk automatisch voor je vast als je op een helling je voet van de rem naar het gaspedaal verplaatst.
\nNa een aantal foto’s worden we bedankt, en mogen we weer afdalen naar het hotel. Bij terugkomst wordt ik door de Communications Advisor \/ Web Editor van elbil.no gevraagd voor een interview, omdat ze graag een artikel willen schrijven over mijn enthousiasme voor elektrisch rijden. Dat vind ik een goed plan. Hij maakt een paar foto’s van mij bij m’n Zoe, en we doen het interview in de auto. (Zie hier<\/a> het resultaat.)<\/p>\n

Aan het eind van de middag is er een presentatie van de oudste elektrische auto van Noorwegen<\/a>.<\/p>\n

Na het zeer uitgebreide en lekkere dinerbuffet wordt er in de conferentiezaal alvast een preview gedraaid van de video-opnames van die middag. Het duurt slechts 2 minuten, maar het ziet er zo mooi en professioneel uit, dat een groot applaus volgt. Zie hier de definitieve versie:
\n